Rozliczenia podatkowe w Polsce

Każdy polski rezydent podatkowy zobowiązany jest do rozliczenia wszystkich swoich dochodów przed polskim fiskusem, bez względu na kraj, w jakim je uzyskał (nieograniczony obowiązek podatkowy). Za polskiego rezydenta podatkowego uważa się osobę, która spełnia przynajmniej jeden z poniższych warunków:

– posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych, takich jak wszelkie powiązania rodzinne, aktywność społeczna, polityczna, przynależność do organizacji, itp.  lub gospodarczych, do których należy przede wszystkim działalność zarobkowa, majątek nieruchomy i ruchomy, posiadane inwestycje, zaciągnięte kredyty, czyli ogólnie rzecz ujmując, tzw. ośrodek interesów życiowych.

– przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W przypadku Holandii, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania dochodu, osiągniętego za granicą przez polskiego rezydenta, stosuje się metodę proporcjonalnego odliczenia. Polega ona na tym, iż przy opodatkowaniu sumy dochodów krajowych i zagranicznych według obowiązujących w Polsce przepisów, mamy możliwość odliczenia podatku zapłaconego za granicą w proporcji przypadającej na dochód uzyskany za granicą. Dodatkowo podatnik,  rozliczający swoje dochody zagraniczne przy zastosowaniu metody proporcjonalnego odliczenia,  może skorzystać z tzw. ulgi abolicyjnej.

Do złożenia zeznania podatkowego w Polsce używamy najczęściej  PIT-36, gdzie wykazujemy wszystkie krajowe i zagraniczne dochody osiągnięte w danym roku podatkowym, załącznik  PIT/ZG oraz ewentualnie w niektórych przypadkach załącznik PIT-O.

Natomiast osoby, które nie spełniają żadnego z warunków polskiej rezydencji podatkowej (tzw. nierezydenci) mają ograniczony obowiązek  podatkowy. Oznacza to, iż mają oni obowiązek rozliczania się w Polsce tylko i wyłącznie z dochodów uzyskanych na terytorium Polski.  W tym celu,  należy  zwrócić się do zagranicznego urzędu skarbowego, z prośbą o wydanie certyfikatu rezydencji  podatkowej. Dokument ten potwierdza, iż otrzymujący go podatnik, jest rezydentem podatkowym określonego kraju, a co za tym idzie, uzyskane przez niego dochody podlegają tylko i wyłącznie opodatkowaniu w kraju wystawiającym taki certyfikat. W przypadku Holandii, należy wystąpić z prośbą o wydanie takiego właśnie certyfikatu rezydencji podatkowej:

Woonplaatsverklaring/Certificate of residence  w języku holenderskim lub Certificate of tax residence w języku angielskim, do holenderskiego urzędu  skarbowego, czyli  Belastingdienst. Czas oczekiwania  na taki dokument wynosi do 6 tygodni i podatnik otrzymuje go drogą pocztową na adres zameldowania w Holandii.

W celu zgłoszenia zagranicznej rezydentury podatkowej do urzędu skarbowego w Polsce wymagany jest komplet dokumentów, takich jak:

  1. Oryginał certyfikatu rezydencji podatkowej
  2. Tłumaczenie uwierzytelnione certyfikatu, czyli  tłumaczenie wykonane przez tłumacza przysięgłego,             
  3. Formularz ZAP-3 (zgłoszenie aktualizacyjne osoby fizycznej będącej podatnikiem).